Wednesday, May 26, 2010

ராவணன் – ஒரு உயிர் கொல்லும் பாடல்..

நல்ல பாடல்களை கேட்கும்போது எனக்கு எப்போதும் ஒரு கிறுக்கத்தனமான சந்தேகம் வரும் அது பாட்டா..? மெட்டா…? சிறந்தது.. என்பதுதான் பல சமயங்களில் எத்தனை தடவை திரும்ப திரும்ப யோசித்தாலும் ம்ஹூம்…விடையே கிடைக்காது. இந்த கேள்வி எனக்கு மட்டுமல்ல வைரமுத்துவுக்கும் இளையராஜாவுக்கும் வந்து தொலைந்ததுதான் அவர்கள் இருவரும் நிரந்தரமாக பிரிய காரணமானது. அப்படி ஒரு வில்லங்கமான வினா இது. அண்மையில் ராவணன் பாடல்கள் வெளியான போது ‘உசிரே போகுதே’ பாடலை கேட்கும் போது மீண்டும் இந்த கேள்வி மூக்கை நுளைத்தது என் மண்டைக்குள் நடந்த சண்டையில் பாடல் பாடமாகிப்போனதுடன் ஒரு நல்ல பதிலும் கிடைத்தது.

ஒரு நல்ல பாடல் ஒரு நல்ல குடும்பம் போல தனியே பிரித்து பார்க்க முடியாது பிரிந்து போனால் சேர்ந்து இருக்கும் போது இருந்த சிறப்பு இல்லாமல் போய்விடும் மெட்டும் பாட்டும் அற்புதமாக பொருந்தி  மெட்டு பாட்டை அழகுபடுத்த.. மெட்டுக்கு பாட்டு அர்த்தத்தை கொடுக்க.. மொத்தத்தில் பாடல் முழுமையடைகிறது.

இதுதான் அந்த பதில் !!

ஒலித்தட்டில் இடம்பெறாத பாடல்

இந்த பதில் கூட  நீண்ட காலம் நிலைக்க முடியவில்லை மீண்டும் குழப்பம் !!அண்மையில் கலைஞ்ஞர் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பிய ராவணன் முதல் பார்வை நிகழ்ச்சியில் மெட்டும் பாட்டும் மேடை ஏறி இருந்தன ஒலித்தட்டில் இடம்பெறாத பாடல் ஒன்று முதலில் வைரமுத்து கவிதை வாசிக்கிறார்….

நான் வருவேன்

மீண்டும் வருவேன்..

உன்னை தொடர்வேன்..

உயிரால் தொடுவேன் !

ஒரு பிள்ளை எழுதும் கிறுக்கல் தான் வாழ்க்கையோ ?

அதில் அர்த்தம் தேடி அலைவதே வேடகையோ?

அர்த்தம் புரியும் போது வாழ்வு மாறுது

வாழ்வு கழியும் போது அர்த்தம் கொஞ்சம் மாறுது

அழுது கொண்டு பூமி வந்தோம்

சிரித்து கொண்டே வானம் போவோம்..

அர்த்தமுள்ள அழகிய வரிகள் வைரமுத்துவின் குரலில் கணீரென்று காதுகளில் ஒலித்து இனம்புரியாத ஒரு கிளர்ச்சி மனதில். வைரமுத்து எப்பொழுதும் மணிரத்தினத்திற்கு கொஞ்சமும் குறையாத முத்துக்களைதான் கொடுத்து வருகிறார்..

ரஹ்மான் ஒலிவாங்கியை கையில் எடுக்கிறார் நான்கு வரிதான் பாடுகிறார் அவரின் குரலில் வரிகளுக்குள் மெட்டு கலந்து   பாடல் உயிர் பெறுகிறது. கவிதைக்குள் அடைபட்டு கிடந்த உணர்வுகள் மனதை ஆக்கிரமிக்கின்றன. மீண்டும் குழப்பம் இந்த முறை பதில் இப்படி வருகிறது !

கவிதை என்பது ஒரு அழகிய சிலை போல அதன் உணர்வுகளை வெளிக்கொணரும் உன்னதமான ஜீவன்தான் மெட்டு.

இசைக்கே பெருமை சேர்க்கிறார் ரஹ்மான் !!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ராவணன் படத்தில் எனக்கு மட்டுமல்ல எல்லோருக்கும் பிடித்த பாடல் உசிரே போகுதே. இப்பொழுது  இந்த புதிய பாடல் எனக்கு மிக மிக பிடித்த பாடலாக மாறி விட்டது.முதலில் ஹிந்தியில் இந்த பாடலை கேட்கும் போதே அடிமையாகி விட்டிருந்தேன் இப்போது தமிழ் வரிகளுடன் பாடல் மனதை பிழிந்தெடுக்கிறது. என் தனிமையின் வெற்றிடத்தை இந்த பாடல் தான் இனி நிரப்பியபடி இருக்கும்.

ஆனால் ஒரு கவலை குல்சாரின் ஹிந்தி வரிகள் இசையுடன் பொருந்துவதை போல வைரமுத்துவின் தமிழ் வரிகள் ரஹ்மானின் இசையுடன் நெருக்கமாக பொருந்த வில்லை எட்டியே நிற்கின்றன இந்த பாடல் மட்டுமல்ல பல உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. என்ன கோபம் எங்கள் தமிழன்னைக்கு..?    

குல்சார் + ரஹ்மான் பின்னணி இசையுடன் பாடல் ஹிந்தியில்

நாளுக்கு நாள் ராவணன் படத்திற்கான எதிர்பார்ப்புகள் எகிறிக்கொண்டிருக்கின்றது சந்தோன் சிவனின் கைவண்ணத்தில் இதுவரை தொலைக்காட்சியில் நான் பார்த்த அத்தனை காட்சிகளும் பயங்கரமாக இருக்கின்றன .  இப்போது கூடுதலாக இந்த பாடல் அதுவும் படத்தின் முக்கியமான தருணத்தில் “படத்தின் உச்ச கட்ட பாட்டு இது.. இந்த மண்ணிடம் இருந்தும் ஒரு பெண்ணிடம் இருந்தும் ஒரு வீரன் விடைபெறும் போது வரும் பாடல்” என வைரமுத்து குறிப்பிடுகிறார்  திரையில் தான்பார்க்க முடியும். காத்திருப்போம் வரட்டும் ஜீன் 18 .

Sunday, May 23, 2010

யாழ் செம்மண் பூமியும் தென்னந்தோப்புகளும்..

யாழ் மண் ஒரு வளம் நிறைந்த பூமி இந்த வளத்திற்கு பிரதானம் இதன் செம்மண் தறையும் நிலத்தடி நீரும்தான். யாழ்ப்பாணத்தின் நகரப்புறத்தை தாண்டி வெளியில் உலாவினால் இந்த செம்மண் நிறைந்த தோட்ட வெளிகள் கண்களை நிறைக்கும். நான் நண்பர்களுடன் ஊர்  சுற்றும் போது அந்த காட்சிகளை  என் கையிலிருந்த புகைப்படக்கருவியினால் [N73 – வாழ்க நொக்கியா] சுட்டு தள்ளியிருந்தேன் இதோ !! நீங்களும் ரசிக்கலாம்.

தாவரங்கள் செழித்து வளர்வதற்கு தேவையான அத்தனை தகுதிகளையும் கொண்டது இந்த மண்.  எல்லா இடங்களிலும் இது இருப்பதில்லை, குறிப்பாக யாழ் நகரை அண்டிய பகுதிகளில் தோட்டப்புறங்களில் இருந்து இந்த செம்மண்ணை கொண்டுவந்து நிரப்பித்தான் வீடுகளில் பூக்கன்றுகளோ வீட்டுத்தோட்டங்களோ வைக்கமுடியும் இல்லாவிடில் மரம் ஒரு முளம் கூட உயராது.

அழகான தோட்டம் நடுவிலே கிணறு அந்த கிணறு வெட்டிய இடம் கூட வீணாகாமல் கிணற்றை சுற்றி தென்னை மரங்கள்..  இளைப்பாற நிழல் தாகத்திற்கு இளநீர் பசிக்கு சுரண்டி தின்ன வழுக்கல்… படுக்க தென்னோலை. இதைவிட என்ன வேண்டும் ..?

உன்னை பெத்த நேரம் ஒரு தென்னம்பிள்ளைய வைச்சிருக்கலாம் எண்டு ஆத்தா திட்டுவதன் அர்த்தம் புரிகிறதா????

இந்த சிவப்பு எவ்வளவு அழகு… இந்த படத்தை பாரக்கும் போது… 

நல்ல மழையில் ஓர் நாள் நானும் இந்த மண்ணும் ஒன்றாக நனைந்து ஊறவேண்டும் …சதக்கு புதக்கு என்று அந்த சகதியில் குதித்தாடவேண்டும் ….  அந்த சிவப்பாக நானும் மாறவேண்டும் .. என்று தோன்றுகிறது…

வெங்காயம் !!! வெங்காயம் !!! வெங்காயம் !!! வெங்காயம் !!! வெங்காயம் !!!

தப்பா நினைச்சிடாதீங்க !!! உங்களை சொல்லல !! வெங்காயம் பயிரிட்டிருகிறார்கள் என்று சொன்னேன்….கீழே பாருங்கள்…ஒரே தென்னம்புள்ளையபற்றி எத்தனை பந்தி எழுதுவது முடிந்தால் வெங்காயத்தை பற்றி ஒரு ஐந்து வசனம் பின்னூட்டத்தில் போடுங்கள் பார்க்கலாம்…!!!

அத்தனை படங்களிலும் அமைதியாக பின்னே இருந்து அழகுபடுத்தும் நீல வானம், திட்டு திட்டான வெண்பஞ்சு மேகங்கள், இடையில் நான் குறிப்பிடாமல் போனதால் கோபமாயிருக்கும் மரவெள்ளி தோட்டம், இந்த செம்மண் தறை, தென்னை மரங்கள், நான் படம் பிடிக்கும் போது பைத்தியமோ என்றெண்ணி என்னை..தம் கையிலிருந்த மண்வெட்டியால் அடிக்க வராமல் இருந்த உழவப்பெருமக்கள், முக்கியமாக முன்னால் இருந்து வண்டியை மெதுவாகவும் பலசமயங்களில் நிறுத்தியும் ஓட்டிய என் நண்பன் …. இறுதியாக இவற்றை பார்த்து ரசிக்கும் நீங்கள் எல்லாருக்கும நன்றிங்கோ…...

இது உங்களுக்கு பிடிச்சிருந்தால் உங்கள் ஆதரவைப்பொறுத்து இன்னும் பல படங்கள் கைவசம் இருக்கு தருகிறேன்…

Thursday, May 13, 2010

சின்னவன்(கள்)

காலை 7.30 மணி அவசர அவசரமாக எனது மோட்டார் வண்டியை ஸ்ரார்ட் செய்து புறப்பட தயாரானபோதுதான் அது நடந்தது கர்ர்ர்ர்ர்…. என்று ஒரு சத்தம் வண்டியிலிருந்து எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை அடப்பாவி மூணு மாசமா கவனிக்காம விட்டதுக்கு இப்பிடியா பழிவாங்கணும் என எண்ணியபடியே எனக்கு தெரிந்த வித்தைகளை எல்லாம் பிரயோகித்து பார்த்தேன் அடங்கவில்லை வண்டி. சரி .. நம்மால முடியாது எங்காவது வண்டி வைத்தியசாலையில்தான்  அனுமதி பண்ணவேண்டும் இந்த காலை வேளையில் எவன் திறந்திருப்பான் …? என்று எண்ணிய போதுதான் எனது வீட்டிலிருந்து சிறிய தூரத்திலேயே ஒரு புண்ணியவான் தனது வீட்டோடு சேர்த்து ஒரு மோட்டார் வண்டி திருத்தும் நிலையம் நடத்துவது நினைவுக்கு வந்தது.  அப்பாடா என்று ஆசாமியை அவசர அவசரமாக அங்கு அனுமதி செய்தேன் வாசலிலேயே வரவேற்ற திருத்துனர்  நிலைமையின் தீவிரத்தை உணர்ந்து..

சின்னவன் … சின்னவன்…. ………… அந்த சாவிகளை எடுத்து வாடா ………… கழற்றடா கெதியா கெதியா……. உத்தரவுகளை பிறப்பித்தார் …

அப்போதுதான் அந்த சின்னவனை நான் கவனித்தேன்..!!

child_labour

ஏற்கனவே இங்கு சிறுவர்களை வைத்துத்தான் வேலைவாங்கப்படுவதாக கேள்விப்படிருக்கிறேன் ஒருபோதும் வந்தது கிடையாது எனது வண்டிக்கு பிடித்த வைத்தியர் தூரத்தில் இருக்கிறார் அவரிடந்தான் பெரும்பாலும் வண்டியை கூட்டி செல்வது வழக்கம் இப்போது அவசர சிகிச்சை வண்டிக்கு….. பெறவேண்டி இருந்த காரணத்தினால் தான் இங்கு வரவேண்டி இருந்தது.

சிறுவர்களுக்கு கட்டாய கல்வி என்று… எத்தனை பேர்முழங்கினாலும் இங்கெல்லாம் அவை வெறும் வாயளவில்தான் எத்தனையோ சிறுவர்கள் இப்படியாக வண்டி திருத்தும் நிலையங்களிலும். உண்வு விடுதிகளிலும் இன்னும் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் அது தெரிந்ததுதான் …

ஆனாலும் இப்போது நான் கண்ட சின்னவனை பார்த்த போது எனக்கு மனதை பிழிந்தது … அவனுக்கு ஒரு பத்து தொடக்கம் பன்னிரண்டு வயதுதான் இருக்கும் தோற்றம் வயதை விட சிறியதாக இருந்தது ஒல்லியான தேகம் வெள்ளை பிஞ்சுகைகள் … எப்படி இந்த கைகளால்  இப்படி கடின வேலை எல்லாம் செய்கிறான் …. என்றவாறு அவனை கவனித்தேன் ஆம் !! தனியே கைக்களால் அவனால் முடியவில்லை ஒவ்வொரு நட்டையும் கழற்றும் போது அவன் உடல் பலம் முழவதையும் பிரயோகித்து தான் கழற்றிக்கொண்டிருந்தான் …நட்டுடன் சேர்த்து உடலும் சுழன்றது.. எனக்கு அந்த தடியன் உரிமையாளன் மீது கொடிய கோபம் வந்தது இவனுடைய பிள்ளை என்றால் இப்படி …. என்று எண்ணிக்கொண்டு இருக்கும் போதே உள்ளிருந்து …

அப்பா அப்பா ஒரு சிறுமியின் குரல்… என்ன பிள்ளை… நான் வெளிக்கிட்டிட்டன் … சரி கவனமாய் போய்ற்று வாங்கோ ….  நான் சின்னவனை பார்த்தேன் எங்கோ வெறித்தபடி இருந்தான். எனக்கு அவன் முகத்தில் ஒன்றையும் காணமுடியவில்லை வெறுமையாக இருந்தது…

அப்போதுதான் அந்த சம்பவம் நடந்தது உள்ளிருந்து  பாடசாலை சீருடையுடன் ஓடி வந்த ஒரு பத்து வயது சிறுமி…அப்பா.. என்ர ஆசை அப்பா…என்று தந்தையை ஆசையுடன் கட்டியணைத்து மூன்று தடவை முத்தமிட்டு போய்ற்றுவாறன்பா… என்ற சொல்லியபடி முதுகில் புத்தகபை குலுங்க துள்ளி குதித்தபடி பள்ளிக்கு சென்றது … 

விபரிக்க முடியாத கலவையான உணர்ச்சி என்னிடம் …… கோபமும் அனுதாபமும்… மீண்டும் சின்னவனை பார்த்தேன் அவன் அதை கண்டு கொண்டதாக தெரியவில்லை அவனுக்கு இது புதிதாக இருக்காது பின்னணியில் மீண்டும் அதே குரல் சின்னவன்… என்று அதட்டியபடி இருக்க அவன் எழுந்து உத்தரவுகளை கவனிக்க சென்றான்… சரி தம்பி இனி பிரச்சனை இல்லை.. என்ற படி என்னருகே வந்த அந்த உரிமையாளரை ஒரு மாதிரி பார்த்து விட்டு புறப்பட்டேன்…

போகும் வழியில் சிந்தனை முழுவதும் அந்த சின்னவனிடமேயே இருந்தது .. இவனுக்கு பள்ளிக்கூடம் போகவேண்டும் என்று ஆசை இருக்காதா …?

இப்படி இவனை பள்ளிக்கு அனுப்பாமல் வேலைக்கு ஏன் பெற்றோர்கள் அனுப்புகிறார்கள் ..?

பெற்றோரை இழந்தவனாக இருப்பானா..? குடிகார அப்பனுக்கு பிறந்திருப்பானா..?

ஒரு வேளை இவனுக்கு இன்னும் பல தம்பி தங்கைகள் இருக்க அவர்கள் படிக்கவேண்டும் என்று இவன் தன் படிப்பை தியாகம் செய்திருப்பானா..?

எனக்கு இப்படி சிறுவனை வேலைவாங்கும் அந்த திருத்துனரின் மேல் வந்த கோபம் நியாயமானதா..?

ஒரு வேளை நீ வேலைக்கு வரவேண்டாம் பள்ளிக்கு போ என்று சொல்லி நிறுத்திவிட்டால் அந்த சிறுவனின் குடும்பத்தின் நிலை என்ன..?

இவன் மட்டுமல்ல இப்படி எத்தனையோ சின்னவன்கள் எங்கள் சமூகத்தில் எவரும் எதுவுமே செய்ய முடியாது. இவன் வருத்தமெல்லாம் வளரும் வரை  மட்டுந்தான்  வளர்ந்து இவனும் ஒரு மோட்டார் வண்டி திருத்து நிலையம் வைத்து வாழ்க்கையில் நன்றாக வருவான். இவன் இன்று கஸ்டப்படுவது … ஒரு வித்ததில் ஒரு தொழிற்பயிற்சி .. அந்த உரிமையாளர் இவனை கொடுமைப்படுத்தாதவரை… இந்த ஒரு பதிலை தவிர வேறு ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை என்னிடம் …

child

Saturday, May 1, 2010

உழைப்பாளிகள் - என்று விடியல் வரும்…?

உழைக்கும் கரங்களினால்தான் இந்த உன்னதமான உலகம் உருவாக்கப்பட்டது இன்று அதுவியாபாரிகளின் கைகளில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறது.வியாபாரிகளும் விளம்பரதாரர்களும் சேர்ந்து கோடி கோடியாக குவித்துகொண்டிருக்க உழைப்பாளிகள் வியர்வைசிந்த  உழைத்து கொண்டே இருக்கிறார்கள். மேலைத்தேய நாடுகளில் எப்படியோ தெரியவில்லை ஆனால் இலங்கை இந்தியா போன்ற ஏழைநடுகளில் இதுதான் நிலைமை உதாரணத்திற்கு எங்கள் நாட்டில் விவசாயிகள்  மீனவர்கள் மலையக தொழிலாளர்கள் நிலைமை மிகவும் பரிதாபம்.


கொழுத்தும் வெயிலில்
இவர்கள் தேகம் எரிக்கிறார்கள்…
வாழ்க்கை வறுமையில்
பற்றி எரியாமலிருக்க

எங்கள் தெருக்களில்
எத்தனை கார்கள் ஓடினாலும்…
இந்த கட்டுத்தோணிகள்
இயந்திரபடகுகளாகும் வரை
நாங்கள்
அதே பட்டியல்தான்.





யாழ்ப்பாணத்தில் விவசாயிகளினால் அதிகம் பயிரிடப்படுபவற்றில் பணப்பயிரான புகையிலையும் ஒன்று புகையிலை வெட்டும் காலங்களில் அனேகமாக மழை கொட்டி தள்ளிவிடும் மழையில் மாட்டிய புகையிலை செய்கையாளர்களின் கதி பரிதாபம் தான். சந்தர்ப்பத்தில் சரியாக மூக்கை நுளைக்கும் வியாபாரிகள்  தரம் குறைந்த புகையிலை என அடிமாட்டு விலைக்கு கொள்வனவு செய்து அதை அப்படியே பதுக்கிவிடுவார்கள். பின்னர் சந்தையில் புகையிலை தட்டுப்பாடான சமயம்  பார்த்து அதே தரம் குறைந்த  புகையிலை கொள்ளை லாபத்திறகு விற்கப்படும். இதே கதைதான் நெற்பயிர் செய்கையிலும்.தோட்டம் செய்து வீடு கட்டினான் என்று எந்த விவசாயியும் இல்லை ஆனால் வியாபாரிகளின் கடைகள் மட்டும் மாடி மாடியாக உயரும்.இலங்கையில் மலையக பெருந்தோட்ட தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை அன்று தொடக்கம் இன்று வரை அப்படியே இருக்கிறது இவர்களை வியாபரிகள் மட்டுமல்லாது அரசியல்வாதிகளும் ஏமாற்றி பிழைப்பதுதான் கொடுமை.
 



அங்காடித்தெரு
உண்மை கசப்பானது
என்பதற்கு ஓர் உதாரணம்..??










இவர்களை விட தொழிற்சாலைகள் வியாபார நிலையங்கள் எங்கிலும் நிறைந்துள்ள உழைக்கும் வர்க்கத்தினரின் நிலையை அங்காடித்தெரு படம் வெளிச்சம் போட்டு காட்டியிருக்கிறது. படம் பார்க்கும் போது என்னால் நம்ப முடியவில்லை வந்து பலரையும் கேட்ட கேள்வி சென்னையிலா இப்படி..?ஒருக்காலும் இருக்காது..என்பதுதான் பின்னே!!தொலைக்காட்சியிலும் படங்களிலும் சொர்க்கபுரியாக காட்டப்படும் சென்னை மாநகரத்திறகு இப்படி ஒரு மறுபக்கம் இருக்கும் என எப்படி நம்புவது..?  ஆனால் உண்மை கசப்பானது என்பதற்கு உதாரணமாகிப்போனது அங்காடித்தெருபடம். இலங்கையில் தான் யுத்தம் ஒரு காரணம் ஆனால் இந்தியாவில் இவர்கள் நிலைமை இப்படி இருக்க யார் காரணம்..? ஆனால் இந்தியா இன்னும் வறிய நாடாக இருப்பதற்கு காரணம் இப்படியாக விவசாயிகளின் தொழிலாளர்களின் உழைப்புகள் சுரண்டப்படுவதுதான்.  

இப்படியாக தொன்று தொட்டு ஏமாற்றப்படும் உழைப்பாளிகள் இவர்களின் உழைப்பை குடித்து குடித்து கொழுத்துகொண்டிருக்கும் வியாபாரிகள் என இந்த நிலை என்று மாறும் …?  ஒரு நாட்டில் ஒரு விவசாயியின் ஒரு மீனவனின் ஒரு தொழிலாளியின் வாழ்க்கைத்தரம் உயரும் வரை அபிவிருத்தி என்பது வெறும் வாயளவிலேயே இருக்கும் இதை அரசியல் வாதிகளும் கவனத்தில் கொள்வதில்லை ஏனென்றால் அவர்களும் வியாபாரிகள்தான்.
எத்தனையோ உழைப்பாளர் தினங்களை போல இன்றைய தினமும் வருடத்தில் ஒரு நாளாவது இவர்களை நினைவு கூர உதவியது என்றாவது ஒரு தினத்தில் எங்கள் நாட்டில் இவர்களுக்கு விடிவு வரும் என வாழ்த்துவோம்.

உறுமி-ஒரு சந்தோஷ் சிவன் திரைப்படம்

ஒரு தேசம் அன்னிய ஆக்கிரமிப்புக்குட்படும் போது அதன் உண்மையான சரித்திரம் ஆக்கிரமிப்பாளர்களல் திரிவுபடுத்தப்பட்டே வரலாறு என்ற பெயரில் அதன் சந...